Gorzki smak opłaty cukrowej, czyli podatnicy mają problem i nawet o tym nie wiedzą

We wczorajszej Rzeczpospolitej (07.04.2021) mogliśmy przeczytać o wątpliwościach dotyczących opłaty cukrowej (choć mało ma to wspólnego z opłatą, a bardziej z podatkiem) oraz w szczególności tego, że branża gastronomiczna lub hotelarska może nawet nie być świadoma tego, że od stycznia jest zobowiązana do zapłaty opłaty cukrowej.

Ale o co chodzi?

Opłata cukrowa (czyli podatek cukrowy) jest nakładany na producentów napojów z dodatkami cukru, substancji słodzących, kofeiny lub tauryny do sprzedawanych przez siebie napojów.

Jest to podatek jednofazowy, czyli nakładany na etapie producenta lub importera /nabywcy wewnątrzwspólnotowego (tak jak np. akcyza). O ile w przypadku fabryk produkujących napoje słodzone sytuacja jest prostsza, to zwracam uwagę, że w definicję producenta napoju wpisuje się również mała lokalna restauracja, która przygotowuje np. shake (lody gałkowe, mleko, syrop smakowy) – PKWiU 10.51.56.0), lub lemoniadę na wynos, które są słodzone.

Wszystko zależy od składu napoju, więc nie będę w to wchodził mocniej.

Czym jest cukier?

Opłata cukrowa jest nakładana na napoje z dodatkiem:

– cukrów (monosacharydów, disacharydów środków spożywczych zawierających te substancje)

– substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 (na przykład ksylitol, sorbitol, aspartam)

– kofeiny lub tauryny.

Ciekawostka, słodzenie miodem też podlega pod ww. cukry.

Opłacie nie podlegają napoje, które są:

– wyrobami medycznymi,

– suplementami diety,

– żywnością specjalnego przeznaczenia, preparatami do początkowego i dalszego żywienia niemowląt

– wyrobami akcyzowymi

– zawierają więcej niż 20% soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego, a zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g na 100 ml napoju

– roztworami węglowodanowo-elektrolitowymi, w których zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju

– wyrobami na bazie mleka albo jego przetworów (jogurty, maślanki, kefiry, mleko zsiadłe itp.).

Jaki podatek cukrowy?

Podatek od cukru jest sumą dwóch wartości, stałej i zmiennej. Na każdy litr napoju opłata wynosi:

0,50 zł opłaty stałej – za zawartość cukrów w ilości równej lub mniejszej niż 5 g w 100 ml napoju lub za zawartość (w jakiejkolwiek ilości) co najmniej jednej substancji słodzącej,

0,05 zł opłaty zmiennej – za każdy gram cukrów powyżej 5 g w 100 ml napoju.

Napoje z dodatkiem kofeiny lub tauryny są objęte dodatkową opłatą w wysokości 0,10 zł w przeliczeniu na litr napoju.

Opłata nie może wynieść więcej niż maksymalnie 1,2 zł w przeliczeniu na 1 litr napoju.​

Niższa opłata obejmuje napoje zawierające powyżej 5 g cukrów w 100 ml:

– w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego

– będące roztworami węglowodanowo-elektrolitowymi, na przykład napoje izotoniczne.

Na te napoje nakładana będzie tylko część zmienna opłaty – 0,05 zł za każdy gram cukru powyżej 5 g w 100 ml napoju (nie nakłada się opłaty stałej).

Przy obliczeniu opłaty zawartość cukrów w 100 ml napoju zaokrągla się w górę do pełnego grama.​

Czy może być gorzej?

Ok, okazuje się, że spora grupa podatników może mieć zaległości podatkowe tak zupełnie nieświadomie, zwłaszcza latem, kiedy sprzedaż takich napojów chłodzących (przygotowywanych i sprzedawanych przez szeroko pojętą gastronomię będzie popularna). Czy może być gorzej? Tak!

Jeżeli spojrzymy na art. 29a ust.1 ustawy o VAT, „Podstawą opodatkowania (…), jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.”

Natomiast jak zajrzymy do art. 29a ust. 6 ustawy o VAT, który wskazuje, że
„Podstawa opodatkowania obejmuje:

1)podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku”

Z powyższego przepisu wynika, że wszelkie opłaty i inne należności o podobnym charakterze (a więc i opłata cukrowa) również jest wliczana do podstawy opodatkowania VAT.

Tym samym, mamy zaległość w opłacie cukrowej, a jej wartość powinniśmy doliczyć do podstawy opodatkowania i odprowadzić VAT od wyższej kwoty (więc mamy też zaległość w VAT).

Żeby nie być gołosłownym, jest to potwierdzone przez organy podatkowe (interpretacja z dnia 19 marca 2021 r. nr 0114-KDIP4-2.4012.41.2021.1.SKJ).

Chyba czas przyjrzeć się sprzedawanemu asortymentowi, prawda?

Dodaj komentarz